روند «رمالاما کاستیوم واک» در هالووین ۲۰۲۶ تیک‌تاک را فرا گرفت

«رمالاما کاستیوم واک» (Ramalama Costume Walk) به شناخته‌شده‌ترین قالب هالووینی تیک‌تاک در سال ۲۰۲۶ تبدیل شده است؛ قالبی که بر پایه‌ی تک‌آهنگ نمایشی رویشین مورفی از سال ۲۰۰۵ با عنوان «رمالاما (بنگ بنگ)» شکل گرفته. این قالب ساده است: کاربر در ابتدا فقط پاها و کفش‌های خود را فیلم می‌کند، در حالی که به‌آرامی به سمت دوربینی در ارتفاع پایین قدم برمی‌دارد و تعلیق ایجاد می‌کند، سپس در لحظه‌ی تغییر آواز، لباس کامل هالووینی خود را نمایش می‌دهد. فضای تاریک و کاباره‌ایِ این آهنگ حتی لباس‌های ساده را هم سینمایی جلوه می‌دهد.

داده‌های ردیابی روندها نشان می‌دهد که در حال حاضر حدود ۴۳۰٬۷۰۰ ویدیو از این صدا استفاده می‌کنند و بزرگ‌ترین کلیپ‌های جدید لباس در سوم و چهارم اکتبر منتشر شده‌اند. این قالب نخستین بار در حوالی هالووین ۲۰۲۵ شتاب زیادی گرفت و از آن زمان به یک آیین فصلی ثابت تبدیل شده است؛ شبیه به شیوه‌ای که برخی آهنگ‌ها برای همیشه به تعطیلات خاصی گره می‌خورند.

مورفی این قطعه را در ابتدا در سال ۲۰۰۵ در اولین آلبوم انفرادی خود، «روبی بلو» (Ruby Blue)، منتشر کرد که با همکاری مَتیو هربرت (Matthew Herbert)، تولیدکننده‌ی تجربی موسیقی الکترونیک، ضبط شده بود. رویکرد تولیدیِ هربرت — ساختن ریتم از ضبط صدای اشیای روزمره به‌جای سازهای معمول — به این آهنگ کیفیتی فیزیکی و «دست‌ساز» می‌بخشد که حتی بیش از دو دهه بعد هم غیرمعمول به‌نظر می‌رسد.

این آهنگ پیش از شکل‌گیری روند لباس، پیشتر هم مخاطبانی در تیک‌تاک پیدا کرده بود؛ روزنامه‌ی گاردین (The Guardian) در سال ۲۰۲۳ نوشت که «رمالاما» پیش‌تر چالشی جداگانه را الهام بخشیده بود که در آن کاربران به سمت آینه می‌دویدند و لب‌خوانی می‌کردند. خودِ مورفی نیز در اکتبر ۲۰۲۵ به روند کاستیوم واک پیوست و بدین‌ترتیب پیوند این آهنگ با خودش را تثبیت کرد.

از آنجا که این قالب اکنون به تقویم هالووین گره خورده، برای بازگشت هر ساله نیازی به جرقه‌ی ویروسیِ تازه ندارد — کاربران به‌سادگی شروع به برنامه‌ریزی برای لباس‌هایشان می‌کنند، صدا را به‌خاطر می‌آورند و دوباره آن را جست‌وجو می‌کنند.