Arktik Kış Deniz Buzu Modellerin Öngördüğünden Çok Daha Fazla Azalabilir
6.000 yıllık Arktik tortullardan alınan kimyasal biyoişaretçileri kullanan yeni bir araştırma, mevcut iklim modellerinin geçmişteki sıcak bir dönemde kış deniz buzu örtüsünü fazla tahmin ettiğini ortaya koydu; bu da gelecekteki Arktik kış buzu kaybının önceki tahminleri yaklaşık bir milyon kilometrekare aşabileceğini gösteriyor.
Nature Geoscience dergisinde yayımlanan yeni bir araştırma, yaklaşık 6.000 yıl önceki sıcak bir dönemden elde edilen kanıtları kullanarak 27 iklim modelini test etti — ve yetersiz buldu. Araştırmacılar, Dünya'nın yörüngesindeki yavaş değişimlerin güneş ışığının dağılımını değiştirip Arktik'teki deniz buzu örtüsünü azalttığı Orta Holosen döneminde biriken Arktik okyanus tortul çekirdeklerinde korunmuş, algler tarafından üretilen kimyasal biyoişaretçileri çıkardı. Bu biyoişaretçi kayıtları, ekibin o dönemdeki gerçek kış deniz buzu koşullarını yeniden yapılandırmasına olanak sağladı. Bu yeniden yapılandırmaları, 27 modelin aynı dönem için simüle ettikleriyle karşılaştırdıklarında, modellerin kış buzu miktarını sürekli olarak fazla tahmin ettiğini gördüler. Bunun önemli bir sonucu var: modeller geçmiş koşullar konusunda bu kadar iyimserse, gelecekle ilgili tahminleri de öyle olabilir. Araştırmacılar, geçmişe dayalı bu yeniden yapılandırmaları kullanarak her modelin ağırlığını yeniden ayarladılar ve Arktik kış deniz buzunun, önceki tahminlere göre yaklaşık 621.000 mil kare — yaklaşık bir milyon kilometrekare — daha fazla azalabileceğini hesapladılar. Arktik deniz buzundaki yaz çekilmesi uzun süredir iklim değişikliğinin en görünür işareti olsa da, kış buzu da önemlidir: okyanustan atmosfere ne kadar ısı kaçtığını belirler ve bunun etkileri kutup bölgesinin çok ötesine uzanır. Çalışmanın ortak yazarı, Meksika'daki Centro de Investigación en Matemáticas'tan araştırmacı Marco Aquino-López, Cambridge Üniversitesi'nin açıklamasında şöyle dedi: 'Geçmişten gelen kanıtları kullanarak, artık Arktik kış deniz buzunun nerede kaybolma olasılığının yüksek olduğuna dair daha güvenilir haritalar üretebiliyoruz.'
