مقبره‌ای سلطنتی در سیبری شاید نشانه‌ای از مصرف شاهدانه ۲۸۰۰ سال پیش باشد
نوشتهٔ هوش مصنوعی از گزارش euronews.com. هیچ انسانی آن را بررسی نکرده است.
باستان‌شناسان می‌گویند بیش از ۱۰۰۰ دانه شاهدانه در یک مقبره سلطنتی در جنوب سیبری یافته‌اند که می‌تواند جدول زمانی احتمالی مصرف روان‌گردان شاهدانه را حدود ۳۰۰ سال به عقب بازگرداند. برخی کارشناسان مستقل تردید دارند که این شواهد واقعاً نشان‌دهنده مصرف این ماده باشد.
باستان‌شناسانی که در یک تپه مقبره سلطنتی در جنوب سیبری حفاری می‌کنند می‌گویند شواهدی یافته‌اند که نشان می‌دهد شاهدانه ممکن است نزدیک به ۲۸۰۰ سال پیش به خاطر اثرات روان‌گردان آن مصرف شده باشد. این یافته‌ها که در نشریه Science منتشر شده، می‌تواند جدول زمانی احتمالی این مصرف را حدود ۳۰۰ سال به عقب ببرد.
محل این کشف، تونوگ ۱ در دره اویوک است که گاهی «دره پادشاهان» سیبری نامیده می‌شود. این تپه حدود ۱۴۰ متر قطر دارد و به سکاها، اقوام کوچ‌نشین آسیای مرکزی و بخش‌هایی از جنوب روسیه و اوکراین مرتبط است. پژوهشگران بیش از ۱۰۰۰ دانه شاهدانه را همراه با بقایای انسانی یافتند، همچنین موی انسانی حفاظت‌شده‌ای را که برای بررسی مصرف این گیاه آزمایش کردند.
دکتر جینو کاسپاری از دانشگاه برن، که سرپرستی حفاری را بر عهده داشت، گفت به نظر می‌رسد دانه‌ها به‌طور عمدی قرار داده شده‌اند، که نشان‌دهنده هدفی آیینی است نه مصرف تفریحی معمولی. او گفت تیم نمی‌تواند مشخص کند آیا شاهدانه دود می‌شد یا خورده می‌شد. او همچنین این احتمال را مطرح کرد که ممکن است برای بی‌هوش کردن افراد پیش از قربانی‌های انسانی احتمالی استفاده شده باشد، اما این را گمانه‌زنی‌ای غیرقابل‌اثبات دانست.
این یافته با نوشته‌های هرودوت، تاریخ‌نگار یونانی، هم‌خوانی دارد که در قرن پنجم پیش از میلاد نوشت سکاها دود دانه‌های شاهدانه ریخته‌شده روی سنگ‌های داغ را استنشاق می‌کردند.
همه کارشناسان با این نتیجه‌گیری موافق نیستند. فولکر آوورتر، سم‌شناس قانونی در مرکز پزشکی دانشگاهی فرایبورگ در آلمان، تحلیل مو را «از نظر علمی ضعیف» توصیف کرد و گفت شواهد کافی برای تعیین مصرف شاهدانه وجود ندارد. اینکه آیا سکاها از آن برای نشئگی استفاده می‌کردند همچنان پرسشی بی‌پاسخ است.
