فسیلی که یک قرن در موزه تاریخ طبیعی لندن نگهداری می‌شد، به‌عنوان گونه جدیدی از دینوسورها شناسایی شد

پژوهشگران دانشگاه کالج لندن (UCL) و موزه تاریخ طبیعی لندن در ۱۴ اکتبر ۲۰۲۶ اعلام کردند که قطعه کوچکی از جمجمه، که موزه در سال ۱۹۲۴ پس از یافت‌شدنش در پای صخره‌ای در جزیره وایت خریداری کرده بود، متعلق به گونه‌ای تا پیش از این ناشناخته از دینوسورها است که اکنون Invictibellatrix amberina نام گرفته است — عبارتی لاتین به معنای «زن جنگاور شکست‌ناپذیر»، با اشاره‌ای به کهربا (amber)، رنگ ماده سنگی دربرگیرنده فسیل.

این نمونه حدود ۱۲۰ میلیون سال قدمت دارد و به دوره کرتاسه پیشین تعلق دارد، و این امر Invictibellatrix را به نخستین مگاراپتور یافت‌شده در اروپا تبدیل می‌کند و خالی مهمی در شناخت پراکندگی جهانی این گروه را پر می‌کند. مگاراپتورها، از خویشاوندان نزدیک تیرانوسورها، شکارچیانی دوپا و چالاک بودند که با بازوهای جلویی غیرعادی بلند و قدرتمند و پنجه‌هایی به طول ۱۰ تا ۲۰ سانتی‌متر شناخته می‌شدند — پنجه‌هایی که برای مهار کردن شکار به‌جای گزیدن آن تطبیق یافته بودند.

این جانور حدود ۱.۵ متر ارتفاع و سه تا چهار متر طول داشت، اندازه‌ای تقریباً برابر با یک ببر بزرگ، و احتمالاً دارای پر بود. شناسایی این گونه با استفاده از سی‌تی‌اسکن فسیل ممکن شد، روشی که به پژوهشگران اجازه داد ساختار درونی جمجمه را به‌صورت سه‌بعدی و بدون آسیب به نمونه بررسی کنند.

نویسنده اصلی، دکتر کاسیوس موریسون از گروه علوم زمین UCL، و نویسنده ارشد، پروفسور پل بارت از موزه تاریخ طبیعی (NHM)، یافته‌های خود را در نشریه Royal Society Open Science منتشر کردند. این کشف توسط انجمن Palaeontographical Society، انجمن سلطنتی (Royal Society) و UKRI تأمین مالی شده است.