اسپانیا: داشتن شغل دیگر برای تهیه مسکن کافی نیست

بحران مسکن در اسپانیا به حدی عمیق شده که داشتن شغل به‌تنهایی دیگر سرپناهی را تضمین نمی‌کند. بین سال‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵، قیمت مسکن ۸۴.۶ درصد افزایش یافت، در حالی که میانگین دستمزد ناخالص سالانه تنها ۲۷.۸۵ درصد رشد کرد و در سال ۲۰۲۴ به ۲۹٬۵۴۰ یورو رسید. این فاصله همچنان در حال افزایش است: در سه‌ماهه دوم سال ۲۰۲۶، قیمت مسکن نسبت به سال قبل ۱۲.۲ درصد رشد کرد، در حالی که رشد دستمزدها تنها ۳ تا ۴ درصد بود.

بر اساس مطالعه‌ای تازه از سازمان آکسفام اینترمون (Oxfam Intermón)، ۱۵.۴۹ درصد از افراد شاغل — حدود ۷۷۰٬۰۰۰ نفر — اکنون در فقر شغلی به سر می‌برند، و یک‌سوم از مستأجران شاغل (۳۴.۰۸ درصد) پس از پرداخت اجاره، زیر خط فقر قرار می‌گیرند. در مقابل، این نرخ در میان وام‌گیرندگان مسکن ۱۰.۲۲ درصد و در میان مالکان بدون وام ۷.۹۵ درصد است.

بر اساس گزارش بانک مرکزی اسپانیا، چهار از هر ده خانوار مستأجر بیش از ۴۰ درصد درآمد خود را صرف مسکن می‌کنند. کمبود عرضه مسکن یک عامل ساختاری در این بحران است: بین سال‌های ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵ کسری انباشته‌ای در حدود ۷۵۰٬۰۰۰ واحد مسکونی شکل گرفت، و در سال ۲۰۲۵ حدود ۲۲۵٬۰۰۰ خانوار جدید تشکیل شد در حالی که تنها حدود ۹۲٬۰۰۰ واحد مسکونی تکمیل شد.

با میانگین قیمت مسکن حدود ۲۰۰٬۰۰۰ یورو، خریداران برای پیش‌پرداخت و هزینه‌های خرید به حدود ۶۰٬۰۰۰ یورو نیاز دارند — مبلغی که پس‌انداز آن هنگام پرداخت اجاره‌بهای بالا تقریباً غیرممکن می‌شود. رافائل پامپیون، اقتصاددان دانشگاه سن پابلو-CEU، هشدار می‌دهد که «داشتن پول برای پیش‌پرداخت دیگر کافی نیست».

اتحادیه‌های کارگری CC.OO. و UGT اعتصاب سراسری را برای ۱۱ نوامبر اعلام کرده‌اند و خواستار افزایش حداقل ۷ درصدی دستمزد قانونی در سال ۲۰۲۷ هستند، هرچند کارشناسان از طیف‌های مختلف معتقدند که افزایش دستمزد به‌تنهایی نمی‌تواند مشکلی را حل کند که در اصل ریشه در کمبود عرضه مسکن دارد.