ربات کلتک برای نخستینبار بخشی از یک شاسی (تراس) را در فضا ساخت
نوشتهٔ هوش مصنوعی از گزارش phys.org. هیچ انسانی آن را بررسی نکرده است.
یک ربات شاسیساز که توسط پژوهشگران دانشگاه کلتک طراحی شده، برای نخستینبار بدون کمک فضانوردان، یک سازه را در فضا مونتاژ کرده است. این ربات بخشی از برنامه دارپا است و بهدلیل محدودیت زمانی تنها توانست بخش نخست آنتن تراسی مورد نظر خود را بسازد.
به گزارش فیز.اورگ (Phys.org) در ۶ نوامبر ۲۰۲۶ (۱۵ آبان ۱۴۰۵)، ربات شاسیساز طراحیشده توسط پژوهشگران دانشگاه کلتک، برای نخستینبار بدون کمک فضانوردان، یک سازه را در فضا ساخته است. این پروژه با نام «استرا» (ASTRA) بخشی از برنامه نام۴دی (NOM4D) آژانس دارپا (DARPA) است. یک بازوی رباتیک خودکار، تیرکها و اتصالات را از توزیعکنندههای مجاور برمیدارد و بخشهای یکسان، یا بهاصطلاح «خانهها»، از یک تراس محیطی را پیدرپی مونتاژ میکند.
هدف این پروژه ساخت یک آنتن بازتابنده به قطر ۱.۴ متر است که از لولههای کامپوزیتی فیبری، اتصالات آلومینیومی و سطح بازتابنده کپتون ساخته میشود. ماهواره استرا در ۳۰ مارس ۲۰۲۶ (۱۰ فروردین ۱۴۰۵) از پایگاه نیروی فضایی ونندبرگ پرتاب شد. این ماهواره یکی از ۱۰ محمولهای بود که با فضاپیمای ویگوراید ۷ (Vigoride 7) متعلق به شرکت مومنتوس (Momentus Inc.) و در قالب مأموریت ترانسپورتر-۱۶ (Transporter-16) شرکت اسپیسایکس به مدار پایین زمین فرستاده شد. اندازه این محموله تقریباً یک متر مکعب است. این محموله با دو «خانه» از پیش ساختهشده به فضا رفت و تیم پروژه از زمین دستور ساخت خانه سوم را به آن ارسال کرد.
تیم پروژه با مشکلات پیشبینینشده بسیاری روبهرو شد و راهحلها را روی یک نمونه یدکی همسان در آزمایشگاه کلتک آزمایش کرد. برای ساخت یک تراس کامل به ۱۱ خانه نیاز است. از آنجا که قرار است این مأموریت در دسامبر به پایان برسد، تیم تنها موفق به ساخت بخش نخست شد. آنان میگویند این آزمایش همچنان نشان میدهد این رویکرد عملی است، هرچند طراحی باید سادهتر و بهبود یابد.
سرجیو پلگرینو (Sergio Pellegrino)، سرپرست تیم پروژه، گفت این کار میتواند به پیشرفت نجوم، ارتباطات و آرایههای خورشیدی بزرگ برای تولید انرژی خورشیدی در فضا کمک کند. اندرو دیتور (Andrew Detor) از دارپا نیز گفت هدف برنامه نام۴دی ساخت سازههایی در ابعاد صدها متر تا چندین کیلومتر است.




