یافتن میکروپلاستیک در تمام نمونه‌های برف سیه‌را نوادا؛ تهدیدی برای آب کالیفرنیا

الکساندرا کاراپترووا، سم‌شناس محیط‌زیست، و همکارانش در دانشگاه کالیفرنیا در ریورساید (UC Riverside) در جریان طوفان‌های فعال، نمونه‌های برف تازه را از هفت نقطه در سراسر سیه‌را نوادا جمع‌آوری کردند. این نقاط آن‌قدر دورافتاده بودند که تنها به یکی از آن‌ها می‌شد با تلکابین دسترسی پیدا کرد؛ کاراپترووا ناچار شد برای رسیدن به بقیه با اسکی حرکت کند.

با وجود این دورافتادگی، ذرات میکروپلاستیک در تمام این نقاط — بدون استثنا — یافت شد؛ نرخ ته‌نشینی در مناطق دورافتاده بین ۲۷۰ تا ۳٬۲۰۰ ذره در هر متر مربع در روز، و در منطقه اسکی مموث مانتین بین ۲٬۶۰۰ تا ۷٬۵۰۰ ذره بود — یعنی حدود سه برابر بیشتر، که احتمالاً به دلیل فعالیت انسانی نزدیک و انباشت بیشتر برف است.

ذرات با استفاده از طیف‌سنجی مادون قرمز به‌عنوان پلی‌اتیلن، پلی‌پروپیلن، پلی‌استر/PET و مشتقات سلولز شناسایی شدند — موادی که از بسته‌بندی، پوشاک و دیگر کالاهای مصرفی جدا می‌شوند. برف همچون یک «جمع‌کننده» اتمسفری عمل می‌کند: دانه‌های برف هنگام سقوط، ذرات پلاستیکی معلق در هوا را جذب و به زمین منتقل می‌کنند.

ردیابی توده‌های هوا نشان داد که دره مرکزی کالیفرنیا (Central Valley)، به‌ویژه شهرستان‌های فرزنو و مادرا، به‌احتمال زیاد منبع اصلی این آلودگی هستند، گرچه مدل‌های کامپیوتری نتوانستند این امکان را رد کنند که بخشی از پلاستیک از فواصل حتی دورتر رسیده باشد.

این یافته‌ها به دلیل اینکه لایه برفی سیه‌را نوادا حدود ۳۰ درصد از آب شیرین کالیفرنیا را تأمین می‌کند، اهمیت ویژه‌ای دارند، هرچند این پژوهش مشخص نکرد که چه میزان از پلاستیک ته‌نشین‌شده در نهایت به آب آشامیدنی راه می‌یابد. این تحقیق در نشریه Environmental Science & Technology منتشر شده است.