اولین کارآزمایی انسانی نشان می‌دهد سایلوسیبین ممکن است التهاب را در بیماری پارکینسون کاهش دهد
یک مطالعه آزمایشی کوچک از دانشگاه کالیفرنیا در سانفرانسیسکو که در نشریه JAMA Psychiatry منتشر شد، نشان داد نشست‌های سایلوسیبین نشانگرهای التهابی را در خون بیماران پارکینسون کاهش داد؛ این نخستین شاهد انسانی است که نشان می‌دهد روان‌گردان‌ها ممکن است با التهاب عصبی مقابله کنند.
پژوهشگران دانشگاه کالیفرنیا در سانفرانسیسکو (UCSF) در ۲۱ اکتبر ۲۰۲۶ در نشریه JAMA Psychiatry اولین داده‌های انسانی را منتشر کردند که نشان می‌دهد سایلوسیبین، ترکیب فعال قارچ‌های روان‌گردان، ممکن است التهاب را در افراد مبتلا به بیماری پارکینسون کاهش دهد.
این مطالعه آزمایشی ۱۲ شرکت‌کننده مبتلا به پارکینسون را ثبت‌نام کرد؛ بیماری‌ای که با التهاب عصبی مزمن و اختلال عملکرد میتوکندری مشخص می‌شود، و در طول مطالعه دو نشست سایلوسیبین برگزار شد. آزمایش‌های خون پنج مولکول علامت‌دهی مرتبط با التهاب را پیش و پس از نشست‌ها اندازه‌گیری کردند.
پژوهشگران پس از درمان با سایلوسیبین کاهش قابل‌توجهی در این نشانگرهای زیستی التهابی مشاهده کردند. مطالعات آزمایشگاهی پیشین پیش‌تر اثرات ضدالتهابی را در حیوانات نشان داده بودند، اما این نخستین کارآزمایی بود که چنین نشانه‌هایی را در بیماران انسانی ثبت کرد.
این مطالعه محدودیت‌های مهمی دارد: هیچ گروه کنترلی وجود نداشت، همه شرکت‌کنندگان می‌دانستند که سایلوسیبین دریافت می‌کنند، و اندازه نمونه بسیار کوچک بود. نویسندگان خواستار انجام کارآزمایی‌های تصادفی‌شده و کنترل‌شده بزرگ‌تر پیش از نتیجه‌گیری بالینی شدند.
با این حال، یافته‌ها به‌عنوان اثبات مفهومی مهم توصیف شدند که مسیر احتمالی تازه‌ای برای درمان بیماری‌های نورودژنراتیو که التهاب در آن‌ها نقشی محوری دارد، از جمله پارکینسون و احتمالاً شرایط دیگر، پیشنهاد می‌کند.
