نگاره‌های غار در مکزیک شاید بخشی از یک نظام نوشتاری میان‌آمریکایی باشند؛ یافتهٔ پژوهشی تازه

یک گزارش مهم در حوزهٔ میراث فرهنگی و باستان‌شناسی که در تاریخ ۱ اکتبر ۲۰۲۶ (۹ مهر ۱۴۰۵) منتشر شد، حاکی از آن است که نگاره‌های نقاشی‌شدهٔ دیرینه‌شناخته در غار شمارهٔ ۱۹ در محوطهٔ چالکاتزینگو، واقع در ایالت مورلوس در مرکز مکزیک، ممکن است بخشی از یک نظام نوشتاری میان‌آمریکایی باشند که تا پیش از این شناخته‌نشده بود. چالکاتزینگو پیش‌تر به سبب نقش‌برجسته‌های سنگی به سبک اولمک که قدمت آن‌ها به نزدیک ۳٬۰۰۰ سال پیش می‌رسد، شهرت داشت، اما تحلیل‌های تازه بر روی نگاره‌های قرمز و سیاه این غار — شامل نقش‌مایه‌های تکرارشونده‌ای از جگوار، طومار و چهره‌های نشسته — نشان می‌دهد که این نگاره‌ها بیشتر در قالب یک دبیرهٔ نمادین و سازمان‌یافته عمل می‌کرده‌اند تا صرفاً نقشی تزیینی. این یافته‌ها که در یک نشریهٔ علمی داورشده منتشر و سپس توسط «آرکیولوژی مگزین» خلاصه و بازتاب داده شد، می‌تواند جدول زمانی پذیرفته‌شده برای پدیدآمدن خط و نوشتار در قارهٔ آمریکا را به عقب‌تر ببرد و استدلال برای ثبت چالکاتزینگو در فهرست موقت میراث جهانی یونسکو را تقویت کند. این خبر یکی از پرخواننده‌ترین گزارش‌های حوزهٔ باستان‌شناسی و میراث فرهنگی در آن روز بود که در سطح جهانی توسط رسانه‌های تخصصی میراث فرهنگی بازنشر و در شبکه‌های اجتماعی به‌طور گسترده به اشتراک گذاشته شد.