Thwaites "Kıyamet Buzulu" Deniz Seviyesi Yükselişine Önceki Tahminlerin İki Katı Katkıda Bulunabilir

California Üniversitesi Irvine (UC Irvine) ve NASA'nın Jet Tahrik Laboratuvarı'ndaki (JPL) araştırmacılar tarafından 12-13 Ekim 2026 tarihlerinde Nature Communications dergisinde yayımlanan bir çalışma, Thwaites Buzulu'nun gelecekteki deniz seviyesi yükselişine katkısına dair çok daha alarm verici bir tablo ortaya koyuyor.

Önceki modeller, buzulun zemine tutunma hattını — buzun altındaki kaya tabanından ayrılıp yüzmeye başladığı sınırı — sabit bir nokta olarak ele alıyordu. Yeni model ise bunu, gelgit pompalamasına tabi, kilometrelerce genişlikte bir tutunma bölgesi olarak değerlendiriyor: Okyanus gelgitleri buz kenarını tekrar tekrar kaldırıp alçaltıyor ve her döngü, sıcak deniz suyunu önceki varsayımların öngördüğünden çok daha fazla, buzulun birkaç kilometre daha altına taşıyor.

Atlantik kökenli sıcak su ile buzulun alt yüzeyi arasındaki bu sürekli temas, tabandan erimeyi büyük ölçüde hızlandırıyor. Model, 1990'lara kadar uzanan tarihsel uydu gözlemleriyle standart modellere kıyasla dört kat daha isabetli şekilde örtüştü ve bu da projeksiyonlarına güvenilirlik kazandırdı.

Güncellenen senaryolara göre Thwaites, 2100 yılına kadar küresel deniz seviyesi yükselişine yaklaşık 30 milimetre — yaklaşık 1,2 inç — katkıda bulunabilir; yüzyılın sonuna kadar buzulun kendisini dengeleyen Mouginot Sırtı'ndan ayrılma olasılığı ise %60.

Çalışmanın ortak yazarlarından Eric Rignot, önceki modellerin uzun süredir gözlenen buz kaybı oranını yeniden üretmekte zorlandığını belirterek, bu açığın şimdi gelgit pompalama mekanizmasıyla yakalanan eksik fiziksel süreçlerden kaynaklandığını söyledi.