امواج فضایی نشان می‌دهند سپر مغناطیسی زمین در زمستان بیشترین ضربه را می‌خورد
پژوهشی تازه از پژوهشگران آمریکایی و فنلاندی نشان می‌دهد امواج کلوین-هلمهولتز در مرز مگنتوسفر زمین نامتقارن هستند و نیمکره زمستانی بیشترین فشار باد خورشیدی را جذب می‌کند؛ یافته‌ای که می‌تواند پیش‌بینی آب‌وهوای فضایی را دقیق‌تر کند.
تیمی مشترک از پژوهشگران آمریکایی و فنلاندی با استفاده از شبیه‌سازی‌های رایانه‌ای توضیح داده‌اند که چرا امواج ناپایداری کلوین-هلمهولتز (KHI) در لبه بیرونی مگنتوسفر زمین به‌صورت نامتقارن رفتار می‌کنند. این الگوهای موج‌مانند هنگامی شکل می‌گیرند که باد خورشیدی - جریانی از ذرات پرانرژی که از خورشید می‌آیند - به مرز میدان مغناطیسی زمین برخورد می‌کند. این مطالعه که در نشریه Geophysical Research Letters منتشر شده، نشان داد این امواج در دو نیمکره تصویر آینه‌ای یکدیگر نیستند؛ موضوعی که بیانگر آن است که بخش‌های مختلف سپر مغناطیسی زمین با سطوح متفاوتی از فشار ناشی از آب‌وهوای فضایی ورودی مواجه‌اند.
پژوهشگران چند عامل را در پس این عدم‌تقارن شناسایی کردند: اینکه در سمت بامداد یا غروب سیاره قرار دارد، در نیمکره زمستانی یا تابستانی است، و همچنین جهت‌گیری خود میدان مغناطیسی. از میان این عوامل، نیمکره زمستانی به‌عنوان سمتی با قوی‌ترین فعالیت موجی شناخته شد، در حالی که جهت میدان مغناطیسی باد خورشیدی تعیین می‌کند که سمت بامداد یا سمت غروب بیشتر تحت تأثیر قرار می‌گیرد.
نویسنده اصلی این مطالعه، دکتر لائوری هولاپا (Lauri Holappa)، عضو پژوهشی آکادمی فنلاند (Academy Research Fellow) در دانشگاه اولو، ردپای این کشف را به سال ۲۰۲۰ بازمی‌گرداند، زمانی که به‌عنوان پژوهشگر پسادکتری در ناسا حضور داشت و تصاویر غیرعادی‌ای در شبیه‌سازی‌های مگنتوسفر مشاهده کرد. او بعدها متوجه شد که این‌ها امواج KHI هستند که در دو سوی مخالف مگنتوسفر رفتار متفاوتی دارند - هر دو بخشی از یک پدیده بنیادین واحد.
دانستن دقیق اینکه سپر مغناطیسی در کجا بیشترین فشار را تحمل می‌کند، برای محافظت از ماهواره‌ها و ایستگاه‌های زمینی الکترونیکی در برابر اختلالات باد خورشیدی اهمیت دارد. انتظار می‌رود نتایج این تیم به مدل‌های دقیق‌تر پیش‌بینی آب‌وهوای فضایی کمک کند.
