گوگل «پروژه سن‌کچر» را کلید زد؛ تراشه‌های هوش مصنوعی به مدار زمین رسیدند

در حدود ساعت ۱۴:۳۲ به وقت شرقی آمریکا (EDT) در تاریخ ۱ اکتبر ۲۰۲۶ (۹ مهر ۱۴۰۵)، یک موشک فالکون ۹ متعلق به اسپیس‌ایکس یک ماهواره نمونه به اندازه یک یخچال را به مدار پایین زمین برد؛ این پرتاب در چارچوب «پروژه سن‌کچر» (Project Suncatcher) گوگل انجام شد، برنامه‌ای بلندپروازانه که در پی ایجاد خوشه‌های مقیاس‌پذیر پردازش هوش مصنوعی با تغذیه نور خورشید در فضاست.

این فضاپیما که با همکاری شرکت تصویربرداری زمینی «پلانت» (Planet) ساخته شده، چهار واحد از پردازنده‌های تنسور (TPU) نسل تریلیوم گوگل را حمل می‌کند و طراحی شده تا نحوه مقابله شتاب‌دهنده‌های تجاری هوش مصنوعی با خلأ، تابش کیهانی و چرخه‌های حرارتی شدید مدار زمین را اندازه‌گیری کند.

پیش از پرتاب، مهندسان تراشه‌های آزمایشی را در یک شتاب‌دهنده پرتو در دانشگاه کالیفرنیا در دیویس (UC Davis) در معرض پروتون‌های خورشیدی شبیه‌سازی‌شده قرار دادند؛ این تراشه‌ها تحمل بیشتری نسبت به انتظار در برابر تابش یون‌ساز نشان دادند، که نشان‌دهنده عمر بالقوه پنج‌ساله در مدار است.

این ماموریت همچنین یک سامانه نوین و غیرفعال پخش گرما را آزمایش می‌کند، زیرا در غیاب جریان هوا، دفع گرمای تولیدشده توسط بردهای پردازشی متراکم بسیار دشوارتر است.

گوگل «پروژه سن‌کچر» را گامی در راستای ارزیابی امکان‌سنجی برای استقرار دسته‌هایی از ماهواره‌های به‌هم‌پیوسته معرفی می‌کند که بارهای کاری یادگیری ماشین را با تغذیه بی‌وقفه خورشیدی اجرا می‌کنند؛ رویکردی که به طور بالقوه می‌تواند فشار ناشی از مصرف برق و آب مراکز داده هوش مصنوعی زمینی را کاهش دهد.