مریخ‌نورد پرسیورنس به دورترین وسیله در تاریخ کاوش سیاره‌ای تبدیل شد

در ۱۱ اکتبر، مریخ‌نورد پرسیورنس ناسا مسافت ۴۵٫۲۲ کیلومتر (۲۸٫۱۰ مایل) را روی سطح مریخ طی کرد و رکورد پیشین ۴۵٫۱۶ کیلومتری (۲۸٫۰۶ مایل) را که متعلق به مریخ‌نورد اپورچونیتی بود، شکست. اپورچونیتی برای پیمودن این مسافت به ۱۴ سال زمان نیاز داشت، اما پرسیورنس تنها در پنج سال و نیم به این نقطه رسید؛ طولانی‌ترین مسافتی که تا کنون در هر جهانی فراتر از زمین طی شده است.

این مریخ‌نورد در ابتدا تنها برای پیمودن حدود ۲۰ کیلومتر طراحی شده بود، به این معنا که از برد مورد انتظار خود بیش از دو برابر فراتر رفته است. مارک مایمون (Mark Maimone)، راننده مریخ‌نورد در آزمایشگاه پیشرانش جتی (JPL) ناسا، گفت تیم مطمئن است که پرسیورنس در نهایت می‌تواند به ۱۰۰ کیلومتر در مجموع برسد؛ یعنی تقریباً دو برابر مسافتی که تا کنون طی کرده است. ویویان سان (Vivian Sun)، معاون دانشمند پروژه، خاطرنشان کرد که تمام ابزارهای علمی پرسیورنس اساساً سالم باقی مانده‌اند و تیم را پس از پنج سال حضور در مریخ یک «دستگاه خوب روغن‌کاری‌شده» توصیف کرد و موفقیت این ماموریت را ناشی از همکاری نزدیک میان مهندسان، رانندگان مریخ‌نورد و دانشمندان دانست.

پرسیورنس در فوریه ۲۰۲۱ در کف دهانه ژزرو (Jezero) به عرض ۴۶ کیلومتر (۲۸ مایل) فرود آمد و از تجربه به‌دست‌آمده از مریخ‌نوردهای پیشین از جمله سوجورنر، اسپیریت، اپورچونیتی و کیوریاسیتی بهره برد. اکنون تیم به سمت جنوب در طول لبه دهانه در حرکت است و به سوی منطقه‌ای به نام «رینبو فالز» (Rainbow Falls) پیش می‌رود؛ جایی که کانی‌های رسی کائولینیت - که از واکنش آب با سنگ شکل می‌گیرند - ممکن است سرنخ‌هایی درباره شرایط آبی باستانی در ژزرو و این احتمال که مریخ زمانی میزبان حیات بوده، در خود داشته باشند.