ماهواره‌های ناسا یک شکل‌بندی جمجمه‌مانند از یخ و سنگ در جزیره وگا در قطب جنوب را آشکار کردند — و یک هشدار اقلیمی
نوشتهٔ هوش مصنوعی از گزارش science.nasa.gov. هیچ انسانی آن را بررسی نکرده است.
تصاویر ماهواره لندست ۹ از جزیره وگا در قطب جنوب، شکل‌بندی چشمگیری شبیه به جمجمه را نشان می‌دهد که از یخ، برآمدگی‌های سنگی و مورن‌های یخچالی پدید آمده است؛ این تصاویر همچنین نمایان‌شدن گسترده یخ برهنه در اکتبر ۲۰۲۶ را ثبت می‌کنند که دانشمندان می‌گویند بخشی از آن ناشی از دماهای زمستانی بالاتر از میانگین بوده و با انباشت محدود برف، تصعید و فرسایش بادی تشدید شده است.
مرکز رصد زمین ناسا (Earth Observatory) تصاویر ماهواره لندست ۹ از جزیره وگا را منتشر کرده است؛ جزیره‌ای دورافتاده در دریای ودل، در شرق شبه‌جزیره قطب جنوب که ترکیبی از ویژگی‌هایی را نشان می‌دهد که در کنار هم شبیه به یک جمجمه پوزخندزننده از نیم‌رخ به نظر می‌رسند. یک «نوناتاک» (برآمدگی صخره‌ای از میان یخ) ظاهر حدقه چشم را ایجاد می‌کند، یک مورن جانبی دهان را شکل می‌دهد، و یخچال باهیا دل دیابلو (خلیج شیطان) فک را می‌سازد. به نظر می‌رسد این جمجمه به‌سوی جزیره دویل (Devil Island) در نزدیکی رو کرده است.
فراتر از این جلوه بصری چشمگیر، این تصاویر پیامی علمی جدی نیز در خود دارند: با مقایسه تصویری از ۲۲ مارس ۲۰۲۵ با تصویری که در ۱۰ اکتبر ۲۰۲۶ گرفته شده، موری پلتو، یخچال‌شناس دانشکده نیکولز (Nichols College)، مشاهده کرد که تا اکتبر ۲۰۲۶، بخش‌های بزرگی از جزیره بدون برف بوده و یخ تیره‌تر یخچالی را نمایان کرده است.
پلتو گفت دماهای بالاتر از میانگین در زمستان ۲۰۲۶ — به‌ویژه در ماه ژوئن — تا حدی مسئول این میزان گسترده از یخ برهنه بوده است، در حالی که انباشت برف تازه که در طول زمستان نیز محدود بود، به‌سبب تصعید و فرسایش بادی بیشتر کاهش یافت. این یخ تیره نمایان‌شده، انرژی خورشیدی بیشتری نسبت به برف جذب می‌کند و شرایطی را پدید می‌آورد که می‌تواند با پیش‌رفتن فصل ذوب، روند ذوب‌شدن را سریع‌تر کند.
یخچال باهیا دل دیابلو از آغاز پایش پیوسته در تابستان نیمکره جنوبی ۱۹۹۸-۱۹۹۹ کاهش کلی در توده خود نشان داده است، و یک مطالعه جامع در سال ۱۹۸۲ که از تصاویر اولیه لندست استفاده کرد، ۲۹ یخچال را در این جزیره فهرست‌بندی کرد که مبنایی برای اندازه‌گیری کاهش مستمر یخ توسط پژوهشگران فراهم می‌آورد.
