NASA Uyduları Antarktika'nın Vega Adası'nda Kafatası Şeklinde Buz ve Kaya Oluşumunu Ortaya Çıkardı — ve Bir İklim Uyarısı
science.nasa.gov haberinden yapay zekâ ile yazıldı. Bir insan tarafından kontrol edilmedi.
Vega Adası'na ait Landsat 9 uydu görüntüleri, buz, kaya çıkıntıları ve buzul morenlerinin oluşturduğu çarpıcı bir kafatası şeklini gösteriyor; görüntüler aynı zamanda Ekim 2026'da geniş çaplı çıplak buz açılmasını da belgeliyor. Bilim adamları bunun kısmen ortalamanın üzerindeki kış sıcaklıklarından kaynaklandığını, sınırlı kar birikimi, süblimleşme ve rüzgâr aşındırmasının da durumu ağırlaştırdığını söylüyor.
NASA'nın Earth Observatory'si, Antarktika Yarımadası'nın doğusunda Weddell Denizi'nde ücra bir kara parçası olan Vega Adası'na ait Landsat 9 uydu görüntülerini yayımladı. Görüntüler, birlikte profilden sırıtan bir kafatasına benzeyen özelliklerin bir birleşimini ortaya koyuyor. Bir nunatak göz çukuru görüntüsü oluştururken, bir yan moren ağız şeklini, Bahía del Diablo (Şeytan Koyu) Buzulu ise çene kemiğini biçimlendiriyor. Kafatası, yakındaki Devil Island'a bakar gibi görünüyor.
Çarpıcı görsel etkinin ötesinde, görüntüler önemli bir bilimsel mesaj taşıyor: 22 Mart 2025 tarihli bir görüntüyü 10 Ekim 2026'da çekilen bir görüntüyle karşılaştıran Nichols College'dan buzulbilimci Mauri Pelto, Ekim 2026 itibarıyla adanın büyük bölümlerinin karsız olduğunu ve daha koyu renkli buzul buzunun açığa çıktığını gözlemledi.
Pelto, 2026 kışında — özellikle Haziran ayında — ortalamanın üzerindeki sıcaklıkların bu kadar fazla çıplak buzun kısmen sorumlusu olduğunu, kış boyunca zaten sınırlı olan yeni kar birikiminin süblimleşme ve rüzgâr aşındırması nedeniyle daha da azaldığını söyledi. Açığa çıkan bu koyu renkli buz, kardan daha fazla güneş enerjisi emiyor ve bu da erime sezonu ilerledikçe erimeyi hızlandırabilecek koşullar oluşturuyor.
Bahía del Diablo Buzulu, 1998-1999 Güney Yarımküre yazında sürekli gözlemin başlamasından bu yana genel olarak kütle kaybı gösteriyor; erken dönem Landsat görüntülerini kullanan kapsamlı bir 1982 çalışması ise adada 29 buzulu kataloglayarak araştırmacıların devam eden buz kayıplarını ölçebileceği bir temel oluşturdu.
