پمپ‌های گرمایی فشار بیشتری بر شبکه‌های برق وارد می‌کنند؛ حتی بیشتر از خود تغییرات اقلیمی

پژوهش تازه‌ای از دانشگاه میشیگان که در اکتبر ۲۰۲۶ در پایگاه Phys.org منتشر شده، روند تغییر حداکثر تقاضای برق در ۱۸۳ شهرستان آمریکا را از سال ۲۰۲۰ تا ۲۰۶۰ مدل‌سازی کرده و چهار سناریوی آب‌وهوایی را با ۱۸ مسیر مختلف گسترش فناوری ترکیب کرده است. بر اساس این پژوهش، تغییرات اقلیمی به‌تنهایی باعث افزایش ۳ تا ۹ درصدی حداکثر تقاضای برق در بیشتر مناطق آمریکا می‌شود (در حالی‌که در شمال‌غرب کشور ۳ درصد کاهش دیده می‌شود).

اما استفادهٔ گسترده از پمپ‌های گرمایی — دستگاه‌های برقی گرمایش و خنک‌سازی — می‌تواند حداکثر تقاضای برق در مناطق سردسیر مانند شمال‌شرق و میانهٔ غرب را ۶۰ تا ۱۰۴ درصد افزایش دهد، در حالی‌که در مناطق معتدل تنها افزایشی حدود ۱۵ درصدی ایجاد می‌کند و حتی در مناطقی که از پیش گرم هستند، مانند تگزاس و کالیفرنیا، که سیستم‌های تهویه مطبوع در آن‌ها غالب است، موجب کاهش پیک تقاضا می‌شود.

مای شی، نویسندهٔ اصلی این پژوهش، گفته است که گسترش فناوری ممکن است در بسیاری از مناطق تأثیر بزرگ‌تری بر حداکثر تقاضای شبکهٔ برق نسبت به تغییرات اقلیمی داشته باشد. این یافته، این فرض رایج را که برقی‌سازی گرمایش به‌طور ساده برای شبکه‌های برق مفید است، به چالش می‌کشد؛ زیرا بازده پمپ‌های گرمایی در هوای سرد کاهش می‌یابد و این موضوع دقیقاً در زمانی که شبکه بیشترین فشار را تحمل می‌کند، تقاضای زمستانی را تشدید می‌کند.

مایکل کریگ، نویسندهٔ ارشد این مطالعه، تأکید کرده است که تغییرات اقلیمی همچنان «منبع مهمی از ریسک و عدم‌قطعیت» باقی می‌ماند. هدف این پژوهش کمک به شرکت‌های برق‌رسانی و سیاست‌گذاران برای ساخت زیرساخت‌هایی است که بتوانند با شرایط حدی آینده در شبکهٔ برق سازگار باشند.