تاریخ‌نگار آماتور: نام‌گذار ساحل جونز بیچ شاید به فرار یک دزد دریایی مشهور کمک کرده باشد

یک تاریخ‌نگار آماتور به اسناد دوران استعمار دست یافته که نشان می‌دهد توماس جونز، زمین‌دار لانگ‌آیلندی که نامش بر پارک ایالتی جونز بیچ نهاده شده، احتمالاً در فراری دادن کاپیتان هنری اوری، دزد دریایی مشهور، از دست قانون نقش داشته است؛ اتفاقی که به گفته جیمز بیلی، پژوهشگر این تحقیق، در پی «شاید بزرگ‌ترین سرقت در تاریخ دزدی دریایی» رخ داد.

در سال ۱۶۹۵، خدمه اوری به کشتی گنج سلطنتی هند، «گنج‌ صوایی»، در دریای سرخ حمله کردند و ده‌ها میلیون دلار طلا و نقره را به یغما بردند؛ رویدادی که تاریخ‌نگاران آن را نخستین تعقیب و گریز جهانی برای دستگیری یک مجرم می‌دانند.

بر اساس پژوهش بیلی، جونز در این ماجرا نقش یک «راننده فراری» را بازی کرده و به دزدان دریایی کمک کرده تا از چشم مقامات استعماری پنهان بمانند. جونز بعدها خود را به عنوان صاحب یک عملیات پررونق نهنگ‌گیری در امتداد ساحل شنی لانگ‌آیلند بازسازی کرد.

فرماندار استعماری نیویورک سال‌ها بعد درباره جونز تحقیق کرد؛ در گزارشی از سال ۱۶۹۸ آمده بود که «بشکه‌ای پول» از شهر نیویورک به لانگ‌آیلند منتقل شده و به خانه جونز رسیده است، هرچند جونز هرگونه آگاهی از آن را رد کرد.

کارشناسان یادآوری می‌کنند که جونز پیش‌تر به عنوان یک «کشتی‌گیر مجاز» - فردی که با اجازه تاج و تخت به غارت کشتی‌های دشمن می‌پرداخت - فعالیت می‌کرد، پیش از آن که مرز میان این فعالیت قانونی و دزدی دریایی احتمالاً کم‌رنگ شود.

این کشف، سایه‌ای تاریک‌تر بر نامی می‌افکند که هر تابستان میلیون‌ها نفر از گردشگران ساحلی با آن مواجه می‌شوند.