شکاف جمع‌آوری کمک مالی انجمن‌های اولیا و مربیان در مدارس نیویورک بیشتر می‌شود و نابرابری نژادی را تشدید می‌کند

تحقیقی از گاتهامیست که در ۲ نوامبر ۲۰۲۶ منتشر شد نشان می‌دهد نابرابری در جمع‌آوری کمک مالی توسط انجمن‌های اولیا و مربیان (PTA) در مدارس شهر نیویورک رو به افزایش است و تا حد زیادی بازتاب نابرابری‌های نژادی در سراسر سیستم مدارس است. انجمن‌های اولیا و مربیان در سطح شهر در سال تحصیلی ۲۰۲۴-۲۰۲۵ نزدیک به ۷۰ میلیون دلار درآمد و پس‌انداز گزارش کردند، اما تنها ۱۵ انجمن یک‌سوم از این مجموع را به خود اختصاص دادند.

مدارس منهتن بیشترین میانگین درآمد انجمن اولیا و مربیان را ثبت کردند، که از ۲۰۰ هزار دلار نیز بیشتر بود. به‌طور میانگین، یک دانش‌آموز سفیدپوست سال گذشته از ۲۵۴ دلار بودجهٔ انجمن بهره برد، در حالی که این رقم برای یک دانش‌آموز سیاه‌پوست تنها ۴۶.۳۰ دلار بود؛ شکافی در حدود ۲۰۰ دلار. مدارسی که اکثریت دانش‌آموزان آن‌ها سفیدپوست هستند، پنج برابر بیشتر از مدارسی که اکثریت دانش‌آموزان آن‌ها سیاه‌پوست هستند، کمک مالی جمع‌آوری کردند.

این نابرابری یک تجربهٔ آموزشی دوسطحی ایجاد می‌کند: برخی مدارس می‌توانند برنامه‌های فرهنگی و پرورشی، فعالیت‌های پس از مدرسه و کارکنان کمکی را تأمین مالی کنند، در حالی که مدارس دیگر حتی برای جمع‌آوری چند صد دلار هم با مشکل مواجه‌اند. پژوهشگران می‌گویند این شکاف از زمان همه‌گیری کووید-۱۹ بیشتر شده و بازتاب‌دهندهٔ الگوهای عمیق‌تر تفکیک نژادی و اقتصادی در سیستم مدارس است.

این یافته‌ها در شرایطی منتشر می‌شود که دولت شهرداری ممدانی با فشار فزاینده‌ای برای رسیدگی به مشکل تفکیک و نابرابری در مدارس شهر مواجه است، و پس از آنکه مقاله‌ای اخیر از نیکول هانا-جونز، روزنامه‌نگار نیویورک‌تایمز، بار دیگر بحث عمومی دربارهٔ نابرابری‌های دیرینه را زنده کرد. کارشناسان آموزشی هشدار می‌دهند که هرچند انجمن‌های اولیا و مربیان برای بسیاری از مدارس طناب نجات محسوب می‌شوند، شکاف‌های بزرگ در جمع‌آوری کمک مالی می‌تواند به‌جای کاهش نابرابری موجود، آن را تشدید کند.