جشن خیابانی کلینتون هیل، مایل نهم ماراتن نیویورک را به جشنی محلی با ۲۳ سال قدمت تبدیل می‌کند

برای بیست‌وسومین سال متوالی، محله کلینتون هیل در بروکلین به یکی از پرشورترین نقاط مسیر ماراتن نیویورک تبدیل شد؛ تماشاگران در خیابان لافایت، نزدیک مایل نهم از مسیر ۲۶.۲ مایلی مسابقه، صف کشیده بودند. دنیل استرل، ۴۵ ساله، مدیر ارشد محصول در سایت خبری طنز The Onion، یکشنبه ماراتن را «بهترین روز سال» نامید. او با لباس موز ظاهر شد و گفت این جشن از ابتدایی ساده شکل گرفته است. او گفت: «ما تقریباً این کار را تصادفی شروع کردیم» و به یاد آورد که در سال‌های نخست، ساکنان محل ساندویچ‌هایی از مغازه محل (بودگا) پخش می‌کردند. با گذر زمان، این گردهمایی گسترده‌تر شد و گریل، وافل، ساندویچ تخم‌مرغ، قهوه و آب‌پرتقال هم به آن اضافه شد. او افزود: «هر سال بزرگ‌تر و بزرگ‌تر شده‌ایم».

مسابقه امسال صبح روز بعد از هالووین برگزار شد و بسیاری از تماشاگران هنوز لباس‌های شب قبل را به تن داشتند — استرل تنها فردی با لباس موز در جمعیت نبود. حدود ۶۰ هزار دونده در این مسابقه شرکت کردند که از هر پنج بخش شهر نیویورک عبور کرده و در نهایت در سنترال پارک به خط پایان رسیدند. چند خیابان دورتر در مسیر مسابقه، جشن دیگری در اطراف کلیسای «امانوئل باپتیست» (Emmanuel Baptist Church) برپا بود، جایی که گروه سرایندگان کلیسا حدود ساعت ۱۱ صبح به بیرون آمدند تا با آواز دونده‌ها را همراهی کنند، در حالی که در همان نزدیکی باربیکیو سرو می‌شد. برنده بخش مردان، آندرئاس آلمگرن از سوئد، و برنده بخش زنان، شیلا چپکیروی از کنیا، هر دو خط پایان را در کمی بیش از دو ساعت پشت سر گذاشتند. برای بقیه شرکت‌کنندگان و برای جمعیت هیجان‌زده، نتیجه اهمیت چندانی نداشت. استرل گفت: «این واقعاً یک پیروزی برای روح انسانی است».