پژوهش دی‌ان‌ای: انقراض اروک در اسکاندیناوی حاصل چندین فشار همزمان بود

پژوهشی که در نشریه «هولوسین» (The Holocene) منتشر شده و در ۱۰ اکتبر ۲۰۲۶ (۱۸ مهر ۱۴۰۵) به‌طور گسترده پوشش داده شد، نشان می‌دهد که گاو وحشی اروک (aurochs) - گاو عظیم‌الجثه وحشی‌ای که در نقاشی‌های غارها جاودانه شده و نیای گاوهای امروزی است - هزاران سال پیش از انقراض جهانی‌اش، از اسکاندیناوی ناپدید شد. تیمی بین‌المللی به سرپرستی دانشگاه لوند با تحلیل دی‌ان‌ای باستانی استخراج‌شده از استخوان‌های اروک، در کنار شواهد گرده‌شناسی و باستان‌شناسی، نشان داد که جمعیت اسکاندیناویایی این گونه دستخوش یک تنگنای ژنتیکی شدید شد و سپس زیر فشار ترکیبی از تغییرات جنگل ناشی از آب‌وهوا، شکار انسانی و پاره‌پاره‌شدن زیستگاه رو به نابودی رفت.

ناپدیدشدن نهایی و جهانی اروک - که آخرین نمونه شناخته‌شده‌اش در سال ۱۶۲۷ در جنگلی در لهستان مرد - پایان یک روند هشت‌هزارساله بود.

پژوهشگران هشدار می‌دهند که تلاش‌های حفاظتی امروزی که تنها بر توقف شکار تمرکز دارند، ممکن است در جمعیت‌هایی که از پیش بخش بزرگی از تنوع ژنتیکی خود را از دست داده‌اند و زیستگاه‌شان خرد شده، به نتیجه نرسند.

این گزارش در ۱۰ اکتبر ۲۰۲۶ به عنوان مهم‌ترین خبر حوزه ژنتیک حیات‌وحش در رسانه‌های BBC Discover Wildlife، SciTechDaily، phys.org و Archaeology Magazine منتشر شد و با مباحث جاری درباره «ضد-انقراض» (de-extinction) و بازگرداندن طبیعت وحشی (rewilding) گیاه‌خواران بزرگ همخوانی پیدا کرد.