وویجر ۱ به مرز تاریخی یک روز نوری فاصله از زمین نزدیک می‌شود

فضاپیمای وویجر ۱ ناسا که در سپتامبر ۱۹۷۷ پرتاب شد، در حال نزدیک شدن به مرز تاریخی است: فاصله یک روز نوری از زمین که معادل حدود ۱۶٫۰۹ میلیارد مایل (۲۵٫۸۹ میلیارد کیلومتر) است. در این فاصله، سیگنال‌های رادیویی که با سرعت نور حرکت می‌کنند، برای رسیدن به فضاپیما به ۲۴ ساعت کامل نیاز دارند و همین موضوع باعث می‌شود یک تبادل ارتباطی رفت‌وبرگشت ۴۸ ساعت طول بکشد. انتظار می‌رود این نقطه عطف در ۱۸ نوامبر ۲۰۲۶ رخ دهد و وویجر ۱ را به عنوان دورترین جسم ساخته‌دست بشر تثبیت کند. این موفقیت با وجود چالش‌های رو به افزایش حاصل شده است. در سپتامبر ۲۰۲۶، مهندسان عملیات صرفه‌جویی در انرژی موسوم به «بیگ‌بنگ» را به پایان رساندند؛ در این عملیات سه دستگاه فضاپیما با گزینه‌های کم‌مصرف‌تر جایگزین شد تا عمر علمی این ماموریت افزایش یابد. در اواسط اکتبر، وویجر ۱ یک قطعی ارتباطی غیرقابل توضیح به مدت ۴۸ ساعت را تجربه کرد؛ این قطعی پس از آن رخ داد که مجموعه‌ای از موتورهای رانش از کار افتادند و فضاپیما به‌طور خودکار به موتورهای رانش پشتیبان روی آورد. این فضاپیما همچنان با سرعت حدود ۳۸٬۰۰۰ مایل در ساعت در فضای بین‌ستاره‌ای حرکت می‌کند و هر سال به دلیل واپاشی رادیواکتیو منبع انرژی پلوتونیومی‌اش حدود چهار وات از ظرفیت تولید برق خود را از دست می‌دهد. با وجود این محدودیت‌ها، وویجر ۱ همچنان از نظر علمی فعال است و داده‌هایی از محیط بین‌ستاره‌ای ارسال می‌کند که هیچ فضاپیمای دیگری تا کنون به آن دسترسی نداشته است.